خداوند متعال فرموده است :

<1> شهادت می دهم خودم از برای خودم اینکه نیست خدایی تنها به جز من ، و شریکی ندارم ، و محمد (ص) بنده و فرستاده من است.

کسی که راضی نباشد به قضا من و صبر نکند بر بلا من و شکر نکند بر نعمت های من و قناعت نکند به عطای من ، پس طلب کند پروردگاری را غیر از من و بیرون رود از زیر آسمان من !

و کسی که صبح کند در حالی که محزون باشد بر دنیای خود پس گویا صبح کرده است در حالتی که غضبناک باشد بر من .

و کسی که شکایت کند مصیبتی را که نازل شود به وی ، در نزد غیر خودم پس به تحقیق که شکایت کرده است مرا. (در نزد دیگری)

و کسی که در نزد ثروتمندی برود و به جهت مال او ، او را تواضع کند (به او احترام گذارد) ، به خاطر این عمل ثلث دینش از بین می رود.

کسی که به صورت خود بزند برای میّت (سر و صورت زدن هنگام وفات عزیزان) پس گویا نیزه گرفته است و مقاتله کرده است مرا به آن نیزه.

و کسی که شکسته باشد چوبی را بر سر قبر میّت گویا خراب کرده است خانه کعبه مرا به دست خود. (احترام به قبور مردگان)

و کسی که پروا نکند از کجا می خورد (حلال یا حرام) پس من پروا نمی کنم که او را از هر دری که بخواهم وارد جهنم کنم.

و کسی که در زیاد کردن دین خود تلاش نکند ، پس آن کس در زیان کاری است و کسی که در زیان کاری باشد پس مرگ برای او بهتر است.

و کسی که عمل کند به آن چیزی که می داند ، پس من زیاد می کنم علم او را به سوی علمش.